Love me do

Δεν είναι του Αγίου Βαλεντίνου, αλλά μου ήρθε η έμπνευση και θυμήθηκα μερικές από τις αγαπημένες μου ρομαντικές κομεντί, in random order.

Έχω πλήρη επίγνωση ότι κάποιες είναι από τις πιο ηλίθιες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ, και ότι κάποιες δεν είναι καν αμιγώς ρομαντικές κομεντί, αλλά όλες έχουν ιδιαίτερη αξία για μένα. Εξάλλου, αν ψάχνετε για πχιότητα ή για συνοχή, είστε σε λάθος μπλογκ.

1. Ο Σωματοφύλακας, 1992.



Σε σενάριο του Λόρενς Κασντάν, παρακαλώ, σκηνοθέτη της Έξαψης και της Μεγάλης Ανατριχίλας! Εντελώς cheesy, η Γουίτνι "παίζει" φυσικά τον εαυτό της, λίγο πριν την πτώση, ο Κέβιν Κόστνερ φαίνεται να βαριέται λίγο, αν και υποτίθεται ότι βάσισε την ερμηνεία του στον Στιβ ΜακΚουίν (άσχετο!), κι εγώ αναρωτιέμαι για το γούστο μου στις ταινίες, όχι για πρώτη ούτε για τελευταία φορά.



2. Chasing Amy, 1997.



Τώρα θα μου πείτε, αποκαλείς μια ταινία του Κέβιν Σμιθ ρομαντική κομεντί; Κι εγώ θα σας πω, καλά, σκάστε, δίκιο έχετε. Ο Μπεν Άφλεκ ερωτεύεται την Αλίσα, αλλά η Αλίσα είναι γκέι.

Πολύ γέλιο και μερικές πολύ αληθινές και γι' αυτό πολύ οδυνηρές καταστάσεις.



3. Φράνκι και Τζόνι, 1991.



Του Γκάρι Μάρσαλ, απ' το θεατρικό του Τέρενς ΜακΝάλι. Η Μισέλ Φάιφερ προσπαθεί να μη γουστάρει τον Αλ Πατσίνο, αλλά, όπως όλοι ξέρουμε, είναι αδύνατον. Η Μισέλ Φάιφερ έχει αποφασίσει να μείνει μόνη της για πάντα, και παραλίγο να τα καταφέρει. Η σκηνή με τις οδοντόβουρτσες με διαλύει κάθε φορά.



4. Αμελί, 2001.



Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω τίποτα γι' αυτό το αριστούργημα. Θα πω μόνο ότι λατρεύω τον Ματιέ Κασοβίτς.



5. Το ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς, 2001.



Στη σκηνή που ο Χιου Γκραντ απαγγέλει λίμερικ μέσα στη λίμνη πεθαίνω κάθε φορά από τα γέλια. Επίσης, αντί να κλαίω στο τέλος, ως όφειλα, κλαίω με την αρχική σεκάνς. Έχω πολλά προβλήματα!

Αγαπάω Μπρίτζετ, αλλά μην κάνετε το λάθος να δείτε ΠΟΤΕ τη δεύτερη ταινία. Δείτε καλύτερα μια κωμωδία απ' την πρόσφατη φιλμογραφία του Έντι Μέρφι. Μιλάμε για Σαίξπηρ μπροστά σ' αυτό το ξέρασμα.



6. Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλι, 1989.



Του Ρομπ Ράινερ και της Νόρα Έφρον. An instant classic. Ο Μπίλι Κρίσταλ δίνει ρέστα. Αγαπημένη μου σκηνή όταν βλέπουν την Καζαμπλάνκα μαζί και χώρια απ' το τηλέφωνο. Επίσης, η παρακάτω φωτογραφία λέει τα πάντα για το πώς αισθάνονται δυο φίλοι αφού κάνουν σεξ για πρώτη φορά. Τα πάντα.



7. Dirty Dancing, 1987.



Χρειάζεται να πω τίποτα ιδιαίτερο γι' αυτό το αριστούργημα; Μπορώ να σας το διηγηθώ πλάνο-πλάνο ή να σας απαγγείλω το σενάριο, αλλά σας συμπαθώ και δεν θα το κάνω.

Χορός, camp, love story που απευθύνεται σε 12χρονα κοριτσάκια και μούσκουλα. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από μια ταινία; Εμένα πάντως με κάλυψε ο καλλιτέχνης.



Επίσης, ένα από τα καλύτερα σάουντρακ ever. Σοβαρά τώρα.



8. Νότινγκ Χιλ, 1999.



Τελείως cheesy love story, που σώζεται γιατί έχει πάρα πολύ χιούμορ. Δείτε το ως κωμωδία, ξεχάστε το χολιγουντιανό της υπόθεσης, και θα περάσετε καλά. Διαθέτει έναν εξαιρετικό Χιου Γκραντ και ίσως την πιο ηλίθια ατάκα που είπε ποτέ κορίτσι σε αγόρι σε ρομαντική κομεντί: "After all... I'm just a girl, standing in front of a boy, asking him to love her".

9. You've got mail, 1998.



Πάλι Νόρα Έφρον. Προσέξτε το βιβλιοπωλείο της Μεγκ Ράιαν. Δεν έχω ζηλέψει περισσότερο δουλειά σε ταινία. Είναι απλά υπέροχο. Προσέξτε επίσης τον Κρεγκ Κινίαρ στον ξεκαρδιστικό ρόλο του αριστερού διανοούμενου-κολλημένου λουδίτη.



10. Ενώ εσύ κοιμόσουν, 1995.



Μια πολύ ήσυχη ταινία (pun intended), με τη Σάντρα Μπούλοκ να παίζει γι' άλλη μια φορά τον ίδιο ρόλο, της μοναχικής, αδέξιας, καλής κοπέλας. Έλα όμως που εγώ αγαπάω πολύ τη Σάντρα Μπούλοκ! Παρεμπιμπτόντως, ίσως η μοναδική ταινία στην ιστορία όπου ο Μπιλ Πούλμαν είναι γκόμενος. Τέλος πάντων, σχεδόν γκόμενος.



11. Pretty Woman, 1990.



Ναι, το ξέρω. Ό,τι και να πείτε, έχετε δίκιο. Αλλά μερικά πράγματα αν τα δεις μικρός σε στοιχειώνουν. Και καλά και άσχημα. Κι αυτό είναι κάπου στη μέση. Η τελευταία του σεκάνς είναι πολύ πολύ κακή. Το υπόλοιπο βλέπεται. Εγώ τουλάχιστον το βλέπω! Επίσης, μια από τις χειρότερες αφίσες όλων των εποχών, όπου έχουν καταφέρει να κάνουν τη Τζούλια Ρόμπερτς μη αναγνωρίσιμη!



12. Love, actually, 2003.


Η ταινία της λίστας που έχω δει τις λιγότερες φορές, γιατί με ρίχνει στα τάρταρα από τη συγκίνηση. Οι αγαπημένες μου ιστορίες είναι της Λόρα Λίνεϊ, του Κόλιν Φερθ, της Έμμα Τόμσον και της Κίρα Νάιτλι. Πολύ πολύ κλάμα.




Νομίζω πως αυτό το ποστ μου έδωσε ιδέες. Εξάλλου μ' αρέσουν πολύ οι λίστες. Be very afraid, λοιπόν.

46 λόγοι που με κάνουν επισήμως παράφρονα

Κλεμμένο από το www.istosingreece.blogspot.com

1.Μου πήρε πέντε λεπτά να αποφασίσω αν είναι σωστό να αντιγράψω αυτό το ποστ από το ξένο μπλογκ.

2.Ξέρω ότι κανείς δεν διαβάζει το μπλογκ μου και παρ’ όλα αυτά αυτολογοκρίνομαι.

3.Ντρέπομαι που έφτιαξα μπλογκ.

4.Έχω διαρκώς την ανάγκη να φαίνομαι μπλαζέ και κουλ, αν και το κρύβω αρκετά καλά.

5.Περνάω πολλές ώρες της ημέρας εξοργισμένη όταν οι άλλοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Όταν εγώ δεν κάνω καλά τη δική μου, καταφεύγω στο «όλοι κάνουμε λάθη».

6.Βαριέμαι πολύ εύκολα.

7.Έχω attention span 2 λεπτών μάξιμουμ. Εκτός αν πρόκειται για ταινία/παράσταση/βιβλίο.

8.Υπάρχουν βιβλία που τα έχω διαβάσει πάνω από δέκα φορές. Δεν πρόκειται για τα πιο αξιόλογα της βιβλιοθήκης μου.

9.Δίνω κάθε μήνα 2,90 ευρώ για το Cosmopolitan. Έχω πλήρη συναίσθηση περί τίνος πρόκειται.

10.Είμαι ξερόλας.

11.Σπανίως παραδέχομαι ότι δεν έχω ιδέα για ποιο πράγμα μιλάει ο συνομιλητής μου, ειδικά αν μιλάμε για τέχνη και ο συνομιλητής δεν είναι φίλος.

12.Έχω συλλογή με πορσελάνινα κουτάκια. Απ’ αυτά που πουλάει στα περίπτερα η Diagostini.

13.Δεν ακούω συχνά μουσική και συνήθως ακούω τα ίδια και τα ίδια.

14. Αφήνω απλήρωτους τους λογαριασμούς μου για μήνες.

15.Έχω πάνω από 30 ζευγάρια σκουλαρίκια.

16.Πολλές φορές ανακαλύπτω στην ντουλάπα μου ρούχα που είχα εντελώς ξεχάσει ότι έχω. Ρούχα αγορασμένα μέσα στην τελευταία χρονιά.

17.Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω κατά σειρά χορεύτρια στο τσίρκο, γιατρός, δημοσιογράφος, τίποτα.

18.Έγινα υπερβολικά εύσωμη (το λέω κομψά) για οτιδήποτε έχει να κάνει με κίνηση, συνειδητοποίησα ότι δεν έχω ιδέα από μαθηματικά, φυσική, χημεία και πήγα τρίτη δέσμη, μεγάλωσα στην εποχή του αυριανισμού, πέρασα στο πανεπιστήμιο γιατί η μάνα μου επέμενε ότι έπρεπε να σπουδάσω επειδή ήμουν γυναίκα και δεν ήμουν κατάλληλη για χειρωνακτική εργασία, αντίστοιχα.

19.Είμαι φοιτήτρια επί 12 συναπτά έτη. Λέω να τελειώσω τον Ιούνιο. Το λέω εδώ και πέντε χρόνια.

20.Η οθόνη του υπολογιστή μου έχει ένα καμένο πίξελ ακριβώς στη μέση. Δεν έχω πάρει τηλέφωνο να μου την αλλάξουν. Μου αρέσει να το κοιτάζω.

21.Κάθε πρωί που περνάω έξω απ’ το κέντρο αδυνατίσματος στο Σύνταγμα, θέλω να μου προτείνουν οι κοπέλες-κράχτες δωράκι για να έχω την ικανοποίηση να τους κουνήσω αρνητικά/περιφρονητικά το κεφάλι. Απογοητεύομαι όταν με αγνοούν.

22.Δεν μπορώ να μπω σε βιβλιοπωλείο και να βγω χωρίς να αγοράσω τίποτα, οτιδήποτε κι αν είναι αυτό. Πάντα πρέπει να πάρω κάτι.

23.Είμαι αυτή που φωνάζει σουτ μέσα στο σινεμά, ανεξάρτητα από το πόσο μαλακία είναι η ταινία.

24.Το κοινό είναι ο λόγος που πάω τόσο σπάνια σινεμά.

25.Θα με πιάσει πάντα αυπνία/μοιρολόι για τη ζωή μου την Κυριακή προς τη Δευτέρα. Θα πάω στη δουλειά με 2 ώρες ύπνο ή χωρίς καθόλου ύπνο.

26.Λατρεύω τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Έχω πλήρη συναίσθηση περι τίνος πρόκειται.

27.Ονειρεύομαι να ζω μέσα στη φύση/σιχαίνομαι τη φύση και τα κωλοζωΰφιά της.

28.Βγήκα για πρώτη φορά βράδυ Σαββάτου στο Γκάζι την προηγούμενη εβδομάδα. Το σιχάθηκα.

29.Όταν πλένω τα δόντια μου θέλω απεγνωσμένα να καπνίσω.

30.Δεν μπορώ να μακιγιάρω σωστά το δεξί μου μάτι. Ποτέ.

31.Είδα στον ύπνο μου ότι πέθανε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου. Ξύπνησα χαμογελώντας.

32.Ο Λαζόπουλος μου προκαλεί τάση προς έμετο.

33.Είμαι άθεη, ο χριστιανισμός μου γυρνάει τ’ άντερα, ανάβω πάντα κερί όταν μπαίνω σε εκκλησία.

34.Φοβάμαι απεγνωσμένα κάθε είδους θρίλερ, θέλω απεγνωσμένα να δω κάθε είδους θρίλερ.

35.Αγαπώ πολύ τα ζώα, ειδικά τις γάτες, δεν παίρνω γάτα γιατί φοβάμαι τη δέσμευση.

36.Ρωτάω πάντα τη μάνα μου τι να κάνω, εκνευρίζομαι που η μάνα μου δε μου λέει να κάνω αυτό που θέλω εξαρχής να κάνω.

37.Δεν έχω ακούσει ποτέ Λένα Πλάτωνος, Στέρεο Νόβα, και άλλες σούπερ κουλ μουσικές απ’ τα ‘90s και δώθε. Βαριέμαι ν’ ακούσω.

38.Υπάρχει μια ταινία του Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ που την έχω δει πάνω από τρεις φορές.

39.Από τους Friends ήμουνα ερωτευμένη με τον Ρος.

40.Θεωρώ τη συλλογικότητα πολύ σημαντική/συγκινητική. Η συλλογικότητα με φέρνει σε τρελή αμηχανία.

41.Θεωρώ ακόμα διασκέδαση το να κάθομαι το καλοκαίρι στην παραλία, κάποιος να παίζει κιθάρα και να τραγουδάμε «έντεχνο». Είμαι 31 χρονών.

42.Παρ’ όλα αυτά, η ιδέα των καλοκαιρινών διακοπών σε ελληνικό νησί με παρέα (δηλαδή χωρίς γκόμενο) μου φέρνει δάκρυα στα μάτια. Δάκρυα βαρεμάρας.

43.Έχω διαρκώς το φόβο ότι θα πεθάνω πριν προλάβω να κάνω αυτά που θέλω/είμαι ο πιο αναβλητικός άνθρωπος που ξέρω.

44.Για μένα ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών/ο Μπάτμαν/το Sin City/ο Ταραντίνο/ο Ντέιβιντ Φίντσερ και πολλή άλλη ποπ κουλτούρα έχουν το ίδιο βάθος/σημασία με κείνη που έχει για κάποιους η όπερα και η φιλοσοφία.

45.Οτιδήποτε δεν ξέρω νομίζω ότι μπορεί να μου το βρει το Google/η Wikipedia.

46.Έχω αρκετούς γνωστούς που θα ήθελα να ήταν φίλοι μου/ντρέπομαι να δείξω ότι θα ήθελα να ήταν φίλοι μου.