Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

Lazy days


Μου έστειλαν μέιλ με φωτογραφίες της Αθήνας από τα '70s. Δυστυχώς το μέιλ δεν αναφέρει το όνομα του φωτογράφου. Η ώρα της φωτογραφίας είναι η αγαπημένη μου.

Αυτές οι αργές μέρες της άνοιξης μου θυμίζουν το λύκειο. Είμαι απογευματινή, και πάνω που μ' έχει πιάσει η τρελή νύστα του μεσημεριού, πρέπει να σηκωθώ να πάω σχολείο να κάνω λατινικά. Το φως που μπαίνει απ' τα παράθυρα της τάξης είναι εκτυφλωτικό.
Η φωνή της καθηγήτριας με νανουρίζει. Έχω τα μάτια μου ανοιχτά αλλά ακριβώς από πίσω τους κοιμάμαι.

Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που θυμάμαι τόσο συχνά την τρίτη λυκείου. Ή γερνάω ή φταίει το γραφείο που έχει πολλά παράθυρα στη σειρά. Πρώτη φορά δουλεύω σε γραφείο με παράθυρα...

2 σχόλια:

alepou είπε...

Ή η κατάσταση στο γραφείο, σου θυμίζει σχολείο. Κι οι συνάδελφοι (άτακτους) συμμαθητές που χαζεύουν μπλογκάροντας... Να στο εξηγήσω καλύτερα;

winnie είπε...

όχι, μη μου το εξηγήσεις καλύτερα, αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο! νάνι;