Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

Μικρή μου Νόρα...



Εχτές θυμήθηκα για άλλη μια φορά πόσο βλάκας είμαι που ξοδεύω τα λεφτά μου σε μαλακίες αντί να τα πηγαίνω Φεστιβάλ.

Το Κουκλόσπιτο ήταν ένα απ' τα καλύτερα πράγματα που έχω δει ποτέ στο θέατρο. Δε θέλω να πω πολλά γιατί θα χαλάσω την έκπληξη (όπως έκανε μία κριτικός σε ένα απ' τα free press, που έκατσε κι έγραψε στην παρουσίασή της την περιγραφή της παράστασης σκηνή σκηνή), αλλά μου έκανε φοβερή εντύπωση η απόλυτη έλλειψη σοβαροφάνειας.



Ποιος θα φανταζόταν στο ελληνικό θέατρο (την είπα την κακία μου) πως αυτό το έργο μπορεί να είναι τόσο αστείο χωρίς να το κάνεις παρωδία; Κι όμως, ήταν φοβερά αστείο, αλλά και τρομακτικό, υποβλητικό, πολύ πολύ συγκινητικό, και κυρίως συναρπαστικό. Δυόμιση ώρες Ίψεν και να μη βαρεθείς λεπτό. Όλα όσα τόλμησε να κάνει ο Μπρούερ λειτούργησαν στην εντέλεια, και όλες οι "σκηνοθετιές" για τις οποίες μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς είχαν άμεση, οργανική σχέση με το έργο, έκτός από μία. Κι αυτή όμως ήταν τόσο ξεκαρδιστική, το γέλιο απ' το κοινό ήταν τόσο αυθόρμητο, που έδεσε μια χαρά.



Τι ανακούφιση ένας τόσο ταλαντούχος σκηνοθέτης και θίασος να μην παίρνουν τον έαυτό τους τόσο στα σόβαρα... Να μην ξεχνάνε στιγμή ότι, στο κάτω κάτω, παίζουμε τώρα εδω πέρα...



Και για το τέλος κάτι που είπε ο πρωταγωνιστής Μαρκ Ποβινέλι σε μια συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία, που μ' εντυπωσίασε:

Γιατί γίνατε ηθοποιός;

«Κάθε φορά που βγαίνω από την πόρτα μου βρίσκομαι ουσιαστικά στη σκηνή. Ολα τα βλέμματα είναι στραμμένα επάνω μου. Εξαιτίας του μεγέθους μου, τίποτε απ' ό,τι κάνω δεν περνά απαρατήρητο. Στη σκηνή, αντίθετα, έχω επιλέξει εγώ να με παρατηρούν οι άνθρωποι. Μπορώ να ελέγχω πότε θα γελάσουν μαζί μου, πότε θα με αγαπήσουν και πότε θα τρομάξουν. Θεωρώ αυτή τη δυνατότητα ευεργετική. Επιπλέον, ξέρετε, τα χειροκροτήματα, οι επευφημίες και η λατρεία δεν πληγώνουν!».

6 σχόλια:

mia είπε...

Αυτήν την παράσταση θα ήθελα πολύ να τη δω! Μου αρέσει πολύ το έργο και είναι πάντα ενδιαφέρον να το βλέπω μέσα από κλασικές, πειραματικές, ερασιτεχνικές, ή ακόμη καλύτερα πραγματικά πρωτοποριακές ματιές!

mia είπε...

Αυτήν την παράσταση θα ήθελα πολύ να τη δω! Μου αρέσει πολύ το έργο και είναι πάντα ενδιαφέρον να το βλέπω μέσα από κλασικές, πειραματικές, ερασιτεχνικές, ή ακόμη καλύτερα πραγματικά πρωτοποριακές ματιές!

mia είπε...

Αυτήν την παράσταση θα ήθελα πολύ να τη δω! Μου αρέσει πολύ το έργο και είναι πάντα ενδιαφέρον να το βλέπω μέσα από κλασικές, πειραματικές, ερασιτεχνικές, ή ακόμη καλύτερα πραγματικά πρωτοποριακές ματιές!

mia είπε...

ουπς! με μπέρδεψε το συστηματάκι με τη λεκτική επαλήθευση...

mia είπε...

Αυτήν την παράσταση θα ήθελα πολύ να τη δω! Μου αρέσει πολύ το έργο και είναι πάντα ενδιαφέρον να το βλέπω μέσα από κλασικές, πειραματικές, ερασιτεχνικές, ή ακόμη καλύτερα πραγματικά πρωτοποριακές ματιές!

mia είπε...

Αυτήν την παράσταση θα ήθελα πολύ να τη δω! Μου αρέσει πολύ το έργο και είναι πάντα ενδιαφέρον να το βλέπω μέσα από κλασικές, πειραματικές, ερασιτεχνικές, ή ακόμη καλύτερα πραγματικά πρωτοποριακές ματιές!